Opanuj podążanie za trendem dzięki backtestingowi
Podążanie za trendem to prosty schemat — „podążać za trendem“ —, ale różnicę robią ocena i moment wyjścia. Pokazujemy, jak uchwycić trend, jak myśleć o wejściu i wyjściu oraz jak zapisać zasady strategii w dwóch wariantach, uznaniowym i opartym na regułach, aż po procedurę utrwalenia własnego schematu w backtestingu.
W Przegląd: 8 typowych metod tradingu jako pierwsze wymienione było podążanie za trendem. Podążać za nurtem rynku — przy wzroście kupować, przy spadku sprzedawać. W słowach to tylko ten prosty schemat.
Ale gdy tylko spróbujesz naprawdę, zrozumiesz. „Czy teraz jest trend?“, „Gdzie na niego wskoczyć?“, „Kiedy zejść?“. Każde z tych pytań wymaga oceny i to tu rozchodzą się wyniki. Właśnie dlatego, że to proste, bez własnych zasad wydaje ci się, że podążasz za trendem, a kupujesz na szczycie, albo schodzisz za wcześnie z wciąż trwającego trendu.
Ten artykuł zajmuje się tym, jak uchwycić schemat podążania za trendem i jak uczynić go własnym dzięki backtestingowi. A jako sedno pokazuje konkretnie, jak wpisać ten schemat w pole „zasady strategii“ w ENTRIQ, w dwóch wariantach: uznaniowym i opartym na regułach.
Zaznaczmy z góry: przedstawione tu spojrzenia i wskaźniki nie są „poprawną odpowiedzią“. Zestawiamy neutralnie powszechnie używane sposoby myślenia, stojąc na stanowisku, że to ty backtestingiem masz sprawdzić, które ci odpowiada.
Czym jest podążanie za trendem
Podążanie za trendem to schemat, w którym wchodzi się zgodnie z kierunkiem ruchu już zaistniałego. Nazywa się je też „grą z trendem“.
U korzeni tego myślenia leży obserwacja, że „rynek, który ruszył, przez pewien czas skłonny jest iść dalej w tym samym kierunku“. Rynek, który zaczął rosnąć, rośnie dalej, rynek, który zaczął spadać, spada dalej — wskoczyć na tę falę i celować w zysk, dopóki ta tendencja trwa, to podążanie za trendem.
Jego przeciwieństwem jest gra pod prąd (reversal), która celuje w odwrócenie ruchu, co zaszedł za daleko. Jeśli podążanie za trendem to schemat „iść za nurtem“, to gra pod prąd to schemat „przeciwstawić się nurtowi“. Nie chodzi o to, który jest lepszy: punkt zaczepienia jest inny.
Urok podążania za trendem polega na tym, że jeśli uchwyci się duży ruch, zysk może rosnąć tym bardziej, im dłużej się utrzymuje pozycję. Trudność zaś w tym, że „początek“ i „koniec“ trendu z wnętrza ruchu trudno rozpoznać. Często ruch jest już zaawansowany, gdy trend staje się wyraźny, i na odwrót — odbicie w przeciwną stronę już się zaczęło, gdy zauważasz, że trend się skończył. To właśnie ta „trudność timingu“ jest punktem do dopracowania w backtestingu.
Dlaczego sprawdzać backtestingiem
Nawet gdy przeczytasz o podążaniu za trendem w książce i pomyślisz „jasne“, samo to nie przekłada się na twój trading. Są dwa powody.
Pierwszy: w uchwyceniu trendu nie ma absolutnie poprawnej odpowiedzi. Kto patrzy przez średnią kroczącą, kto przez wyższe szczyty i dołki, kto przez linię trendu — na tym samym rynku, zależnie od spojrzenia, moment, w którym ocenia się, że „jest trend“, przesuwa się. Które spojrzenie odpowiada twojemu wyczuciu i obserwowanemu instrumentowi, widać dopiero, gdy naprawdę spróbujesz.
Drugi: zasadę można sprawdzić dopiero, powtarzając ją wielokrotnie. Czy zasada „kupować w korekcie trendu wzrostowego“ działa, nie widać po jednej czy dwóch próbach. Dopiero powtarzając tę samą zasadę dziesiątki razy, wyłania się tendencja „przy tej zasadzie takie sytuacje są częste“. Robienie tego na rynku w czasie rzeczywistym pochłonęłoby miesiące na samo sprawdzanie.
Tu działa Chart Replay. Na historycznych wykresach możesz testować zasady podążania za trendem bez ryzyka i przy wielokrotności prędkości realnej. Sam Chart Replay omawiamy szczegółowo w Czym jest Chart Replay|jak ćwiczyć trading akcjami na historycznych wykresach.
Ocena trendu: powszechne spojrzenia
Pierwszą przeszkodą podążania za trendem jest ocena, „czy teraz jest trend“. Zestawiamy neutralnie powszechnie używane spojrzenia. Każde ma wady i zalety, a wielu łączy je ze sobą.
| Spojrzenie | Sposób myślenia | Na co uważać |
|---|---|---|
| Wyższe/niższe szczyty i dołki | Jeśli szczyty i dołki rosną — wzrost, jeśli maleją — spadek | W konsolidacji wzrost i spadek się przeplatają, ocena trudna |
| Średnia krocząca | Kierunek trendu odczytywać z nachylenia linii i układu krótko-/długoterminowego | W fazie płaskiej kierunek często się zmienia |
| Linia trendu | Nachylenie rynku wizualizować linią łączącą dołki lub szczyty | W sposób kreślenia wchodzi subiektywizm, różni się między osobami |
Przyjrzyjmy się każdemu spojrzeniu nieco konkretniej.
Wyższe/niższe szczyty i dołki
Najprostsze i najbardziej podstawowe spojrzenie: trend wzrostowy, gdy „szczyty i dołki rosną oba“, trend spadkowy, gdy „szczyty i dołki maleją oba“.
To także rdzeń sposobu myślenia znanego jako teoria Dowa. Ponieważ czyta się samą formę wykresu bez wskaźników, dobrze się to chwyta wzrokiem. Dla trendu wzrostowego na przykład: poprzedni szczyt zostaje pobity, a przy tym ostatni dołek zatrzymuje się wyżej niż poprzedni — dopóki te dwa elementy współwystępują, ocenia się trend jako trwający.
Na co uważać: w konsolidacji (range) wzrost i spadek się przeplatają i ocena staje się trudna. Ponadto w to, „co uznaje się za szczyt lub dołek“, wchodzi nieco subiektywizmu; zbierając zbyt wiele drobnych wahnięć, ocena się chwieje. W praktyce trzeba ustalić dla siebie ziarnistość — „korektę tego rzędu ignoruję“ —, a czy ta ziarnistość odpowiada twojemu instrumentowi i interwałowi, staje się przedmiotem backtestingu. Także to, jak traktować moment złamania trendu (gdy dołek po raz pierwszy maleje), wiąże się bezpośrednio z oceną wejścia i wyjścia.
To odczytywanie wyższych/niższych szczytów i dołków streszcza się w teorii Dowa. Wyznaczanie ostatniego dołka i ostatniego szczytu oraz rozpoznawanie odwrócenia trendu pogłębiamy w Czym jest teoria Dowa|odczytywać wyższe szczyty i dołki w backtestingu.
Średnia krocząca
Zamienia w linię średnią wartość z danego okresu; linia skierowana w górę — ocena wzrost, w dół — spadek. Często używa się też spojrzenia z dwiema liniami, krótko- i długoterminową: jeśli krótka jest nad długą, tendencja wzrostowa.
Cecha: nadaje się do mechanicznej oceny za pomocą liczb i pozwala jednym rzutem oka uchwycić „kierunek“ trendu. W podążaniu za trendem średnia krocząca często służy za wstępny filtr, by najpierw z jej nachylenia ocenić, „czy w ogóle warunki nadają się do gry z trendem“.
Na co uważać: w fazie płaskiej kierunek często się zmienia i przybywa fałszywych sygnałów. Ponieważ średnia krocząca to średnia z przeszłych cen zamknięcia, ma też właściwość reagowania z opóźnieniem na odwrócenie trendu. Używanie średniej kroczącej jako osi oceny trendu ma wiele punktów do pogłębienia — nachylenie, przecięcie, odbicie —, dlatego omawiamy to w osobnym artykule: Jak używać średniej kroczącej. Jeśli łączysz ją z podążaniem za trendem, zajrzyj i tam.
Linia trendu
Linia łącząca dołki (przy wzroście) lub szczyty (przy spadku), która wizualizuje nachylenie rynku.
Spojrzenie: dopóki porusza się wzdłuż linii, trend trwa; jeśli przebije linię, to oznaka odwrócenia. Ponieważ kreślisz ją sam, w odróżnieniu od średniej kroczącej rysowanej automatycznie, łatwiej wyczuwasz „kąt“ rynku i możesz też odczytać rozpęd trendu (nachylenie strome czy łagodne).
Na co uważać: w sposób kreślenia wchodzi subiektywizm. Zależnie od tego, które dołki łączysz, nachylenie się zmienia, a zależnie od osoby (lub nawet u tej samej osoby przy każdym ponownym kreśleniu) położenie linii się przesuwa. Dlatego i ocena „przebita linia to odwrócenie“ zmienia timing zależnie od sposobu kreślenia. Jeśli używasz linii trendu, ważne jest ustalić własną regułę kreślenia (które dołki przyjmować) i uchwycić backtestingiem tendencję „przy tym kreśleniu przebija w takich sytuacjach“.
Samo kreślenie linii trendu to głęboki temat, dlatego pogłębiamy je w osobnym artykule: Jak kreślić i używać linii trendu|sprawdzić dokładność backtestingiem.
Każde spojrzenie ma swoje „fałszywe sygnały“. Sytuacja, gdy wskakujesz, sądząc, że narodził się trend, a on się odwraca, zdarza się nieuchronnie. Ważne jest nie „sprowadzić fałszywe sygnały do zera“, lecz uchwycić backtestingiem tendencję: „przy mojej zasadzie w takich sytuacjach pojawia się mniej więcej tyle fałszywych sygnałów“.
Które z tych spojrzeń przyjąć za oś. Albo jak połączyć kilka. Tu nie ma jedynej odpowiedzi, a najkrótszą drogą jest wybrać to, o którym po wielokrotnym backtestingu powiesz „przy tym moja ocena się nie chwieje“.
Wejście: gdzie wskoczyć na trend
Nawet gdy można ocenić, że jest trend, pojawia się dalej pytanie „gdzie na niego wskoczyć?“. Są z grubsza dwa sposoby myślenia.
Jeden to wchodzić na wybiciu. Wchodzi się w punkcie startu, gdzie trend przyspiesza — na przykład w chwili, gdy niedawny szczyt zostaje przebity w górę. Łatwo złapać rozpęd, ale w zamian przybywa fałszywych sygnałów, gdy tuż po wybiciu następuje cofnięcie. Schemat „wchodzić na wybiciu“ pogłębiamy, wraz z odróżnianiem prawdziwego od fałszywego sygnału, w osobnym artykule: Jak handlować wybicia.
Drugi to wchodzić na korekcie. Celuje się w miejsce, gdzie w trakcie trendu wzrostowego chwilowo spadło (skorygowało). Zakładając, że trend trwa, wchodzisz po korzystniejszej cenie; ale jeśli ta „korekta“ była początkiem odwrócenia trendu, od razu wpadasz w niezrealizowaną stratę. Do jakiej korekty czekać, wraz z tą oceną, omawiamy szczegółowo w Jak kupować korekty i sprzedawać odbicia.
Nie chodzi o to, który jest lepszy: to przedmiot backtestingu, „przy którym z dwóch oceniam stabilniej“.
Wyjście: gdzie zejść
W podążaniu za trendem to wyjście, o dziwo, jest trudniejsze niż wejście. Ponieważ koniec trendu rozpoznaje się dopiero „po tym, jak się skończył“, ocena wyjścia wymaga jakiejś zasady.
Schodzić na złamaniu trendu. Sposób myślenia: jeśli kryterium użyte do oceny się łamie, schodzimy. Jeśli na przykład oceniałeś trend średnią kroczącą, zamykasz pozycję, gdy cena spadnie pod tę linię. Jeśli patrzyłeś przez wyższe szczyty i dołki, schodzisz, gdy dołek zmaleje. Ponieważ zasada jest ustalona w parze z oceną, jest spójność.
Schodzić na zasięgu ruchu przeciwnego (stop loss). Jeśli od wejścia idzie przeciw o pewien zasięg, uznaje się ocenę trendu za chybioną i schodzi. W podążaniu za trendem „fala, na którą wskoczyłeś, nie trwała dalej“ znaczy „założenie się złamało“, dlatego stop loss to sposób myślenia dobrze pasujący do tego schematu.
Jak ustawić realizację zysku. Trzymać, dopóki trend się wydłuża, czy zejść przy pewnym zysku? To też zmienia się zależnie od schematu. Siłą podążania za trendem jest „brać duże, gdy się wydłuża“, dlatego istnieje spojrzenie, że zbyt wczesna realizacja zysku niweczy właśnie tę siłę.
Jak je połączyć, to również obszar do dopracowania w backtestingu. Jeśli ustali się tylko zasadę wejścia, nie ustalając wyjścia, wyniki backtestingu się rozpraszają i nie dają się ocenić. Ująć w zasady wejście i wyjście w parze to sztuczka, by backtesting miał sens.
Przykłady wpisu w polu „zasady strategii“
Oto właściwy temat. Jak konkretnie wpisać schemat podążania za trendem w pole „zasady strategii“ Strategy Tags w ENTRIQ? Do pisania są z grubsza dwa podejścia: uznaniowe (definiować sytuację słowami) i oparte na regułach (spisywać warunki liczbami i wskaźnikami).
Nie chodzi o to, które jest poprawne. Jeśli dobrze chwytasz formę i nurt wykresu wyczuciem, odpowiada podejście uznaniowe; jeśli chcesz jasno ustalić warunki i oceniać mechanicznie, odpowiada oparte na regułach. Porównaj oba i przyjmij za podstawę to, które ci odpowiada.
Wariant A: uznaniowy (definiować słowami)
Podejście, które opisuje słowami wygląd i sytuację wykresu. Nie wchodząc w wartości wskaźników, utrwala się własnymi słowami, „w jakiej sytuacji wchodzę, a w jakiej schodzę“.
【Podążanie za trendem · uznaniowy】
Ocena kontekstu: Najpierw potwierdzić, że wykres dzienny i tygodniowy są oba w tendencji wzrostowej (szczyty i dołki rosną). Gdy wyższy interwał jest spadkowy lub płaski, powstrzymać się.
Wejście: Kupować w sytuacji, gdy po chwilowej korekcie w trakcie trendu wzrostowego znów zwraca się w górę i świeca grozi przebiciem poprzedniego szczytu. Nie wskakiwać na samym rozpędzie: wchodzić po potwierdzeniu ruchu „skorygować, potem wrócić“.
Stop loss: Jeśli cena wyraźnie spadnie pod ostatni dołek, uznać założenie trendu za złamane i zejść.
Wyjście: Jeśli wzrost szczytów i dołków się łamie, a dołek zaczyna maleć, zrealizować zysk. Dopóki trend trwa, wydłużać utrzymanie.
Warunki powstrzymania się: Nie wchodzić, gdy kierunek wyższego interwału jest niejasny lub gdy tuż wcześniej nastąpił silny skok i wygląda to na strefę szczytów.
Siłą podejścia uznaniowego jest elastyczne wychwytywanie kontekstu rynku. Do oceny można włączyć „rozpęd“ i „położenie“ wykresu, które nie pokazują się w liczbach. Wada: skoro wchodzi subiektywizm, chwieje się łatwo między osobami (lub nawet u tej samej osoby zależnie od dnia). Właśnie dlatego warto sprawdzić backtestingiem, „jak spójne jest moje spojrzenie“.
Wariant B: oparty na regułach (definiować wskaźnikami i liczbami)
Podejście, które w miarę możliwości spisuje warunki wejścia i wyjścia liczbami i wskaźnikami. Nadaje „gdy stanie się to, wchodzę / schodzę“ formę dającą się ocenić mechanicznie.
【Podążanie za trendem · oparty na regułach】
Ocena kontekstu: Na wykresie dziennym przyjąć 20MA > 50MA (krótka średnia krocząca nad długą) jako warunek trwania trendu. W przypadku odwrotnym (20MA < 50MA) nie kupować.
Wejście: Przy spełnionym powyższym stanie, gdy cena raz spadnie do 20MA i odbije, poczekać na potwierdzenie świecy, której zamknięcie przewyższa 20MA, i kupić.
Stop loss: Ustawić na -2 % od ceny wejścia albo pod ostatnim dołkiem, w zależności od tego, co bliżej.
Wyjście: Jeśli zamknięcie wyraźnie spadnie pod 20MA, zejść. Albo w chwili, gdy zysk osiągnie +6 %, zrealizować połowę, a resztę trzymać do przebicia 20MA.
Instrument · interwał: Dzienny. Jedno wejście na instrument.
Siłą podejścia opartego na regułach jest wysoka powtarzalność oceny. Ponieważ warunki są ustalone w liczbach, ocena jest ta sama dla każdego (i nawet gdy sam później się przeglądasz), a łatwiej rozdzielić, czy rozrzut wyników backtestingu bierze się z „jakości zasady“, czy z „chwiejności oceny“. Wada: odrzuca się kontekst, który nie pokazuje się w liczbach. Właśnie z powodu jasnych warunków warunek bywa spełniany mechanicznie nawet w sytuacjach, w których pierwotnie chciałoby się powstrzymać.
Zaznaczmy, że przytoczone tu liczby (20MA, -2 %, +6 % itd.) to jedynie przykłady wpisu. Nie znaczy to, że te liczby są dobre: to wzór pokazujący „na tej ziarnistości da się zapisać“. Liczby pasujące do twojego instrumentu i interwału znajdź w backtestingu.
Wskazówki do pisania w polu „zasady strategii“
Wspólne dla obu wariantów: wypisać w całości wejście, stop loss, wyjście i warunki powstrzymania się. Jeśli ustali się tylko wejście, zostawiając resztę pustą, po backtestingu nie da się prześledzić, „dlaczego wyszedł ten wynik“.
Ważne też, by nie celować od początku w idealną zasadę. Napisać raz, przepuścić przez backtesting i, gdy zauważysz „tu było niejasne“, przepisać. Pole „zasady strategii“ to miejsce do utrwalania, a zarazem miejsce, które pielęgnuje się przez backtesting.
Przebieg: backtestować i zapisywać
Gdy zapiszesz zasadę, przepuszczasz ją przez backtesting. Przebieg jest taki.
W Chart Replay otworzyć przeszłą sytuację i zgodnie z zapisaną zasadą wejść i zamknąć wirtualnie. Za każdym razem zostawić w notatce do transakcji, dlaczego tam wszedłeś lub zszedłeś, i opatrzyć Strategy Tag podążania za trendem. Powtarzając to, na samych transakcjach z tym samym tagiem i przekrojowo, skład wygranych/przegranych, tendencja wyników, średni czas utrzymywania itd. agregują się automatycznie.
Ważne tu: nie brać liczb za dobrą monetę, dopóki próba jest mała. Rozstrzyganie o jakości zasady na 5 czy 10 wynikach to danie się miotać przypadkowym odchyleniom. Dopiero gromadząc dość prób, tendencja nabiera sensu. Samo używanie zapisu i Strategy Tags omawiamy szczegółowo w Dziennik transakcji|przegląd dzięki Strategy Tags.
Zgromadzone zapisy stają się też materiałem dla AI Analysis. AI Analysis to funkcja, która na podstawie przeszłych danych transakcji i notatek ujmuje w słowa zaobserwowane tendencje. Nie przewiduje przyszłości ani nie rekomenduje kupna czy sprzedaży: służy jedynie jako materiał do przeglądu, „jaką tendencję miało moje podążanie za trendem w przeszłości“.
Częste błędy
Oto schematy, na których łatwo się potknąć w backtestingu podążania za trendem.
Grać z trendem, choć trendu nie ma. Powtarzając grę z trendem w płaskim range, ma się skłonność do kupowania tam, gdzie wzrosło, i sprzedawania tam, gdzie spadło, w kółko. Nie pomijać oceny kontekstu (czy w ogóle jest trend).
Backtestować bez zasady wyjścia. Jeśli ustali się tylko wejście, nie ustalając kryterium zejścia, wyniki się rozpraszają i nie dają ocenić. Ustalenie wyjścia w parze idzie pierwsze.
Wnioskować z niewielu prób. Odrzucanie „ta zasada jest do niczego“ po kilku próbach jest przedwczesne. W backtestingu liczy się liczba prób.
Backtestować, zmieniając zasadę po drodze. Zmieniając zasadę w trakcie backtestingu, przestajesz wiedzieć, co sprawdzałeś. Przeprowadź pewną liczbę prób na tej samej zasadzie i postaw granicę „poprawiać dopiero po przeglądzie“.
Najczęstsze pytania
P. Czy podążanie za trendem i kupowanie korekt to co innego? Kupowanie korekt to jedna z metod wejścia podążania za trendem. W ramach wielkiego schematu, jakim jest podążanie za trendem, sposób „wskoczyć na korekcie trendu“ to kupowanie korekt, a sposób „wskoczyć na wybiciu“ to wybicie — taka jest relacja.
P. Uznaniowy czy oparty na regułach — którym pisać? Nie ma poprawnego. Jeśli dobrze chwytasz nurt wykresu wyczuciem, odpowiada podejście uznaniowe; jeśli chcesz jasno ustalić warunki i oceniać mechanicznie, odpowiada oparte na regułach. Wypróbować oba i wybrać ten, którego wyniki backtestingu są stabilniejsze, to też jedna z metod.
P. Czy lepiej nie zmieniać zasad strategii, gdy raz je zapiszę? W trakcie backtestingu lepiej ich nie zmieniać; ale po przeprowadzeniu pewnej liczby prób i przeglądzie możesz przepisać dla poprawy. Pole „zasady strategii“ to miejsce, które pielęgnuje się, powtarzając utrwalanie i poprawę.
P. Ile razy trzeba backtestować, żeby tendencja się ujawniła? Nie ma jasnego kryterium „tyle a tyle“, ale 5 czy 10 razy nie wystarczy. Dopiero gromadząc dość prób, by przypadkowe odchylenia cię nie miotały, tendencja nabiera sensu. Dzięki Chart Replay osiągasz tę liczbę w krótkim czasie.
P. Na jakim interwale backtestować? Zaczynając od dziennego, ruch świeca po świecy łatwo śledzić i backtestować. Z czasem możesz backtestować też użycie wielu interwałów — potwierdzać trend na wyższym interwale i mierzyć wejście na niższym. Oglądanie dnia, tygodnia i miesiąca naraz omawiamy w Dzień, tydzień, miesiąc naraz|wyższe interwały na oku.
ENTRIQ to narzędzie do ćwiczenia i backtestingu akcji dla inwestorów indywidualnych, integrujące Chart Replay, dziennik transakcji i AI Analysis. Obsługiwane aktywa to akcje amerykańskie, forex, surowce i kryptowaluty; akcje japońskie pojawią się w przyszłej wersji.
Uwaga: niniejszy artykuł objaśnia metodę tradingu w sposób neutralny i nie wskazuje konkretnej metody ani jej wyników czy przyszłych zysków. Liczby i warunki podane jako przykłady wpisu są wzorem zapisu i nie gwarantują skuteczności. Decyzje inwestycyjne podejmujesz na własną odpowiedzialność.
Reproduce this validation yourself
With ENTRIQ's chart replay, you can trade through past charts using the same rules.
Start 14-day free trialValidate your method on past charts
The same validation in this article can be reproduced with your own method. On past charts, do the classics really work?
- ✓ Replay past charts
- ✓ AI feedback on your trades
- ✓ Validate methods with statistics